بخشی از مقدمه نویسنده

این داستان مربوط به زنی است که به مدت 30 سال روزانه بیش از 30 نخ سیگار می‌کشید. او در 45 سالگی به این نتیجه رسید که خیلی زود راهی گورستان خواهد شد و مانند اکثر افراد سیگاری دیگر این اتفاق عن‌قریب رخ خواهد داد؛ به‌خصوص که همسرش نیز سیگاری بود. موضوع بدتر این بود که او گمان می‌کرد از سیگار کشیدن لذت می‌برد. در نتیجه، بروز چنان اتفاقی دور از انتظار نبود.

این زوج نزدیک شهر مالاگا  در کاستا دل‌سول  ساکن بودند و همانند دیگر زن و شوهرها زمان زیادی را صرف تماشای تلویزیون می‌کردند. در یک روز خاص در سال 2005، در برنامه «ریچارد و جودی»  گزارشی در مورد روش جدید ترک عادت به سیگار پخش شد. این روش جدید که به آن بیورزونانس درمانی  گفته می‌شد با روش‌های مشابه تفاوت داشت. در روش‌های مشابه، نیکوتین با خوردن آدامس یا مواد شیمیایی و دارو جایگزین می‌شد یا از هیپنوتیزم درمانی کمک گرفته می‌شد که درصد موفقیت پایینی داشت. در عوض، این روش جدید این‌گونه نبود و روشی غیرتهاجمی به همراه توقف کامل عادت به سیگار به حساب می‌آمد که از نظر پزشکی مورد تأیید قرار گرفته بود. حتی در این برنامه گفته شد که این روش به دلایل زیر با روش‌های دیگر فرق دارد:

•       90 درصد نرخ موفقیت

•       از بین بردن اعتیاد

•       کاملاً ایمن و بدون ضرر

•       مورد استفاده در 55 کشور دنیا برای درمان اعتیادهای دیگر مثل هروئین و کوکائین.

•       غیرتهاجمی (بدون دارو و مواد شیمیایی)

این زوج بسیار کنجکاو شدند و چیزی که بیشتر آن‌ها را تشویق کرد پوشش خبری تقریباً مثبتی بود که در همان شب از اخبار 24 بی‌بی‌سی  پخش شد. از دو خبرنگار کنجکاو که هر دو عنوان کرده بودند با این درمان، اعتیاد آن‌ها از بین رفته است مصاحبه‌ای به عمل آمده بود. علاوه بر این، مطلبی با عنوان «شهادت یک سیگاری سابق» ، در روزنامه تلگراف منتشر شده بود.